Για πολλά χρόνια, η τρομοκρατία αντιμετωπιζόταν ως κάτι μακρινό. Ως μια απειλή που αφορά εμπόλεμες ζώνες, μεγάλες πρωτεύουσες, στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή στόχους υψηλού συμβολισμού.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική.
Η τρομοκρατία δεν αρχίζει τη στιγμή της επίθεσης. Προηγείται.
Προηγούνται άνθρωποι που κινούνται, οχήματα που μεταφέρουν υλικά, χώροι που χρησιμοποιούνται, στόχοι που παρατηρούνται και συμπεριφορές που αποκλίνουν από το φυσιολογικό.
Το πρόσφατο περιστατικό στη Βρετανία αποτελεί χαρακτηριστική αφορμή προβληματισμού. Πέντε άνδρες συνελήφθησαν κοντά σε στρατιωτική βάση, ενώ η έρευνα πέρασε στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία.
Το σημαντικό για εμάς που ασχολούμαστε επαγγελματικά με την ασφάλεια είναι ότι η κινητοποίηση των αρχών ξεκίνησε από μια αναφορά για τρία ύποπτα οχήματα που φαίνονταν να κατευθύνονται προς τη βάση.
Εδώ βρίσκεται η ουσία.
Η ασφάλεια δεν αρχίζει στην πύλη, στον φύλακα ή στο Κέντρο Επιχειρήσεων. Αρχίζει πολύ νωρίτερα.
Αρχίζει από την παρατήρηση, την πληροφορία και την αναγνώριση της απόκλισης.
Σήμερα, ένας πιθανός στόχος μπορεί να είναι μια επιχείρηση, ένα σχολείο, ένα εμπορικό κέντρο, μια ενεργειακή εγκατάσταση ή ένας χώρος συγκέντρωσης ανθρώπων. Και η πραγματική περίμετρος ασφαλείας εκτείνεται πολύ πέρα από τα όριά του.
Γι’ αυτό, η σύγχρονη προστασία απαιτεί εκπαιδευμένο προσωπικό, τεχνολογία, Κέντρο Επιχειρήσεων, σωστή αξιολόγηση πληροφοριών και, όπου απαιτείται, υπηρεσίες αντιπαρακολούθησης.
Πάνω απ’ όλα, απαιτεί κουλτούρα ασφάλειας.
Όχι φόβο.
Όχι καχυποψία απέναντι στους πάντες.
Αλλά επίγνωση.
Γιατί η μεγαλύτερη αποτυχία δεν είναι πάντοτε ότι δεν είδαμε την απειλή.
Είναι ότι την είδαμε, αλλά δεν καταλάβαμε εγκαίρως τη σημασία της.